![](https://akme.uz/bahor-qaytsaydi-yana/2024/01/2-2.png)
Oxirgi somon bir qop paypoq edi. Erim yuvingandan keyin kiyimlarini qo’yishdan bezovta qilmaydi, ular bir necha hafta davomida quritgichda o’tirishlari mumkin edi. Men undan narsalarini yig’ishtirishni so’rashdan shunchalik charchagan edimki, uning barcha toza paypoqlarini bitta sumkaga yig’ib, bu sumkani yotoqxonaning yarmiga qo’ydim, endi u hamma narsani ajratib olishga majbur bo’ladi deb o’yladim. Buning o’rniga u shunchaki sumkadan paypoq olishni boshladi. Natijada, paket deyarli uch oy davomida yotoqxonamizda qoldi. Hozir eslash kulgili, lekin bu paket munosabatlarimizni deyarli barbod qildi”, – deydi 37 yoshli Anna.
Anna turmush o’rtog’i bilan alohida yashash paytida teng munosabatlarga ega ekanligini tushundi, lekin ular birga ko’chib o’tishganda, vaziyat o’zgara boshladi. Endi u faqat choyshabni almashtirgan, kir yuvgan va oziq-ovqat sotib olgan.
“Men o’ylay boshladim: “Nega men buni qilayapman?” Ikkalamiz ham to’liq vaqt ishladik, taxminan bir xil miqdorda ishlab oldik, nega men oziq-ovqat sotib olish yoki biror narsa pishirish uchun ishdan uyga shoshilishim kerak edi? U buni sezmadi ham, bu bizning munosabatlarimiz haqida nima deyishi mumkin? – u aytadi.
Uy vazifalarini aniq belgilang. Masalan: u idishlarni yuvadi, u pollarni yuvadi. Belgilangan qoidalarni buzmaslik muhimdir
Bundan 30 yil muqaddam sotsiologlar 2015-yilga kelib uy vazifalari jinslar o‘rtasida teng taqsimlanishini bashorat qilgan edi. Nega bu bugun ham sodir bo’lmadi?
Manchester Siti Universitetidan (Buyuk Britaniya) sotsiolog Jenni Van Xouff, “Zamonaviy juftliklar” kitobi muallifi, ikkala hamkor ishlaydigan zamonaviy farzandsiz juftliklarni o’rganadi – nazariy jihatdan, aynan shunday juftliklarda mas’uliyatning teng taqsimlanishini kutish eng mantiqiydir. Uy.
Darhaqiqat, u uchrashgan deyarli barcha juftliklarda ayollar hali ham uy ishlarining ko’p qismini bajarganligi ma’lum bo’ldi. “Hatto erkaklar ishtirok etganlarida ham, ular faqat ayollar uchun yordamchi sifatida harakat qilishdi”, deydi Van Houff.
HAMKORINGIZ BILAN QANDAY GAPLASHISH KERAK
Bunday mavzularni sherik bilan muhokama qilish hech qachon oson emas va bunday muhokamalar ko’pincha ikkalangizni ham qiyin his-tuyg’ularga duchor qiladi. Maslahatchi psixolog Jacqui Marson bunday suhbatlarga quyidagicha yondashishni maslahat beradi:
1. Bo’shashishingizga yordam berish uchun gapirishdan oldin tinchgina nafas oling. Agar sherigingiz suhbat davomida sizning keskinligingizni sezsa, u sizning tajovuzkorligingizni sezishi va o’zini himoya qilishni boshlashi mumkin.
2. Birinchidan, maqtov – chin dildan – yaxshi narsa uchun, keyin esa tanqidga o’ting.
3. Xato qilishga tayyor bo’ling. Hamkoringizning so’zlarini tinglang.
4. Bir-biringizni hurmat qiling. “Siz…” yoki “Siz…” demang, o‘rniga “Sizni…” yoki “Men his qilaman” kabi iboralarni ishlating. Hamkoringizni ayblashning hojati yo’q.
Mutaxassislar sheriklar o’rtasida uy vazifalarini aniq belgilashni tavsiya qiladilar. Masalan: u idishlarni yuvadi, u pollarni yuvadi. Belgilangan qoidalarni buzmaslik muhimdir.
“Erim bilan gaplashib, ovqat pishirishni u qilishiga qaror qildik. Shu sababli, men keyingi bir necha yil davomida doimiy ravishda biftek va gamburger iste’mol qilishimga to’g’ri keldi – bu mening sevimli taomim emas, lekin men kelishuvimizga sodiq qolishga qaror qildim “, deydi Jakki Marson.
Uning hikoyasini eshitib, men dahshatga tushdim va shunday deb o’yladim: “Men, albatta, o’zim ovqat pishirishim kerak edi” va men to’satdan o’zimning yashirin foydamni angladim: ha, men hamma oziq-ovqatlarni sotib olishim va yolg’iz ovqat pishirishim kerakligidan shikoyat qilaman, lekin keyin doim nima yeyman. Men o’zim yeyman, xohlayman.